Vandaag zijn mijn lieve buven vertrokken, terug naar Kikkerland, terug naar “werkland” (hoezo, wordt er hier niet gewerkt ???”)
Mijn lieve buuf, 
gezwoegd om jullie lieve huisje zo gezellig te maken en om jullie Franse leventje zo goed mogelijk te leven, en dat is knap gelukt, fijne vrienden hebben jullie gemaakt, de kinderen, en jullie zelf ook, compleet geïntegreerd alsof je hier altijd gewoont hebt. Zonder jou was dit allemaal maar niet mogelijk, alles was altijd piccobello in orde, mijn Calamity Jane… mijn buuf, in één woord, respect !
De vette zigeunermercedes 
van baardmans gaat ook mee, pas op mensen uit Naarden, mijn fijne buum komt er aan en zal de buurt daar wakker brommen met z’n gave bak ! Oh, en als iemand een werkplek voor hem heeft (mijn job hier, een werkplek voor de buum vinden zodat we dan via de blog en internet konden praten, hele discussies over mannen en vrouwen…) Ik hoop maar één ding Mike, wèg die baard, volgende keer als ik je zie dan ben je weer de oude hè !
Gisteravond nog even een afscheidsdineetje, 
welliswaar simpel (met een BBQ in de fik hahaha) maar de flessen champagne konden niet op, buuv en ik hadden het weer voor elkaar !
Na drie jaar, kort maar héél krachtig, zal ik ze echt missen, de kinderen hebben de laatste twee dagen samen doorgebracht, verhuizing, dozen, stress, dus de kids waren even af bij ons.
In Deze afgelopen jaren zijn er heel wat dingen gebeurd, alles wat buren samen kunnen meemaken hebben wij ook in die drie jaar meegemaakt (buven for better and worse) en nu het pas ècht leuk word GAAN ZE WEG, snif… maar… ze komen terug, beloofd is beloofd !
Het is voor ons natuurlijk wel een extra adresje in Nederland en we zullen daar zeker spoedig gebruik van maken.
In Frankrijk zegt men : “Ce n’est qu’un au revoir” oftewel, “het is maar tot ziens”… AU REVOIR ! Je vous aime !
Altijd spijtig als mensen waar je het goed mee kan vinden, vertrekken. BTW dank voor je tip ik ga zeker eens naar Michael z’n boek kijken.
Heel dramatisch. Dit moet een moeilijk moment zijn voor Michael en zijn gezin. En ik begrijp zeker dat het voor jullie, de achterblijvers, ook niet gemakkelijk zal zijn. Het is weer zo’n scharnier in de levensloop van meerdere mensen, zo’n verandering waar moed en kracht voor nodig zijn. Die wens ik alle betrokkenen van harte toe.